Ο άνθρωπος που γνώριζε τον Μωυσή και όχι τον γιο του!
Ο άνθρωπος που γνώριζε τον Μωυσή και όχι τον γιο του!

Η παρακάτω ιστορία είναι ένα πραγματικό περιστατικό.

 

Ο Nissim είναι ένας άντρας 64 ετών ο οποίος γνωρίζει ότι η λέξη για τον πρώτο γιο σε κάθε οικογένεια είναι η λέξη πρωτότοκος ωστόσο λέει ότι το χιόνι είναι ροζ και ότι φοράμε παλτά στα πόδια μας!

Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο τον άφησε ανίκανο να μιλήσει για οτιδήποτε εκτός από τις  αφηρημένες έννοιες.

 

Πρόκειται για ένα επιλεκτικό έλλειμμα σε απεικονιστικές έννοιες, όπως αναφέρουν στο άρθρο τους οι Ισραηλινοί ψυχολόγοι Gvionκαι Friedmann. Ο ασθενής δεν είχε διαγνωστεί με ψυχιατρικά ή νευρολογικά προβλήματα μέχρι που υπέστη το εγκεφαλικό επεισόδιο που τον άφησε με διάφορα συμπτώματα όπως η αφασία και το έλλειμμα στην παραγωγή λόγου. Παρόλο που η αφασία είναι ένα συχνό φαινόμενο μετά από εγκεφαλικό, του Nissim ήταν αξιοσημείωτη γιατί στον αυθόρμητο λόγο του, μπορούσε να συζητήσει περίπλοκα θέματα χρησιμοποιώντας αφηρημένες έννοιες, αλλά αποτύγχανε να ανακτήσει στη μνήμη του λέξεις που είχαν κάποια εικόνα. Για παράδειγμα, μπορούσε να συζητήσει λεπτομερώς για τους κοινωνικούς κινδύνους της ανεργίας αναπτύσσοντας μάλιστα βαθειές ιδέες μέσω των αφηρημένων εννοιών.

 

Ωστόσο, ο ίδιος δεν κατάφερνε να μεταφέρει ακόμα και την πιο απλή πληροφορία σχετικά με το τι έφαγε για πρωινό ή να ανακτήσει τα ονόματα της συζύγου του και των παιδιών του.

Όταν μας περιέγραψε την αποτυχία του να μεταφέρει μηνύματα και να ονομάσει αντικείμενα ή εικόνες, είπε: «Έχω γίνει ένα πρόσωπο που δεν έχει απαντήσεις. Δεν έχω τα λόγια μου».

 

Με βάση τις περιγραφές της ζωής του, ονόμασε σωστά 10 από τα 14 διάσημα πρόσωπα που δεν συνδέονται συνήθως με μια νοητή εικόνα , όπως ο προφήτης Μωυσής και ο Ισαάκ. Αλλά έδωσε μόνο 6 στις 17 σωστές απαντήσεις στην περίπτωση των ατόμων των οποίων τα ονόματα και τα πρόσωπά τους είναι γνωστά, όπως για παράδειγμα ο γιος του.

 

Γενικά τις λέξεις που έχουν εικόνα είναι πιο εύκολο να τις θυμηθεί κανείς ακόμα και μετά από βλάβη στον εγκέφαλο. Οι Gvion και Friedmann δείχνουν με αυτό το παράδειγμα ότι το εγκεφαλικό επεισόδιο του Nissim είχε καταστρέψει  την ικανότητά του να συνδέει οπτικές εικόνες με τις αποθηκευμένες νοητικές αναπαραστάσεις των πραγμάτων. Ήταν σε θέση να εκφράσει με λόγια έννοιες που δεν περιείχαν οπτική εικόνα επειδή στις περιπτώσεις αυτές υπήρχαν άλλες μη-οπτικές ιδιότητες που αρκούσαν για να τις καθορίσει και να κάνει τη σύνδεση με τις λέξεις.

 

Ωστόσο εδώ είναι μια πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση. Άραγε δεν βασιζόμαστε σε οπτικές εικόνες όταν είναι διαθέσιμες; Βλέποντας το πρόσωπο κάποιου, μας είναι πιο δύσκολο να το σκεφτούμε με συγκεκριμένους τρόπους; Σε πολλές θρησκείες υπάρχει η πεποίθηση ότι όταν βλέπεις κάτι το καθιστάς λιγότερο ιερό. Αν ισχύει αυτό, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο εγκέφαλός μας κάνει μία διαφορετική σύνδεση μεταξύ των ήχων των λέξεων και των σημασιών τους, ανάλογα με το γεγονός αν οι σημασίες συνδέονται με καθαρές εικόνες ή όχι.

 

Αυτό λοιπόν που προσπαθούμε ως σύμβουλοι Davisνα αντιμετωπίσουμε μέσα από την Κυριαρχία στα Σύμβολα Davis® είναι να δώσουμε μία εικόνα για όλες αυτές τις αφηρημένες έννοιες, ώστε κάθε φορά που συναντάται μία τέτοια αφηρημένη έννοια από κάποιον που έχει δυσλεξία, αυτή η έννοια να γίνεται «ορατή» μέσα από την εικόνα που ο ίδιος ο δυσλεξικός έχει δημιουργήσει με τη βοήθεια της πλαστελίνης!